OPIS PROBLEMU ZDROWOTNEGO 

Choroba próchnicowa zębów uznana jest za chorobę społeczną. W Polsce choruje na nią ok. 90% dzieci. Próchnica zgodnie z definicją WHO to proces patologiczny, umiejscowiony, pochodzenia zewnątrzustrojowego, prowadzący do odwapnienia i proteolitycznego rozpadu twardych tkanek zęba. Głównym czynnikiem odpowiedzialnym za jej rozwój sąbakterie próchnicotwórcze, które rozkładają cukry obecne w produktach żywnościowych, wytwarzając kwasy, które niszczą szkliwo zębów. Próchnica nieleczona powoduje nie tylko dolegliwości bólowe, powoduje również nieodwracalne choroby miazgi, choroby tkanek około wierzchołkowych, utratę zębów, czego konsekwencją są np. wady zgryzu. Wszystko to wymaga długotrwałego i kosztownego leczenia zachowawczego, chirurgicznego, protetycznego i ortodontycznego. Nieleczona próchnica jest punktem wyjścia dla powstania groźnych dla życia chorób odogniskowych, między innymi: serca, stawów i nerek, co pociąga za sobą konieczność hospitalizacji, absencję w pracy. Na podstawie analizy doświadczeń WHO uznała, że najkorzystniejszym środowiskiem promocji zdrowia jest szkoła, gdzie realizacja programów edukacji zapewni szeroki krąg zainteresowania. Zapobieganie próchnicy powinno mieć charakter działań kompleksowych, tzn. powinno obejmować edukację rodziców, edukację dzieci i naukę współodpowiedzialności za stan swojego zdrowia. Wiedza ta powinna dotyczyć zasad racjonalnego odżywiania, przestrzegania higieny jamy ustnej, obowiązkowych badań kontrolnych stomatologicznych, a także uczestnictwa w akcjach profilaktycznych z wykorzystaniem preparatów fluorowych przeprowadzanych w regularnych odstępach czasu. Obecnie gabinety szkolne nie posiadają umów z NFZ, więc żadne zabiegi profilaktyczne ze świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 30.VIII 2009 r. nie sąrealizowane. Praktycznie około 90% dzieci wymaga leczenia stomatologicznego, a 30% leczenia ortodontycznego (dane z raportu pn.„Monitoring zdrowia jamy ustnej w 2010 r. pod kierownictwem prof. Marii Wierzbickiej” oraz raportów realizatorów programu profilaktycznego realizowanego w Mieście Krakowie w latach 2010-2012).

CELE PROGRAMU

Celem Programu jest edukacja jej uczestników w zakresie:

  • higieny jamy ustnej - higiena czyli nauka szczotkowania zębów pastąz fluorem przynajmniej 2 razy dziennie, korzystanie z preparatów do płukania jamyustnej z fluorem,
  • diety – zdrowa dieta, czyli między innymi: ograniczenie słodzonych napojów, słodkich pokarmów,

Nauka współodpowiedzialności za stan swojego zdrowia, wykorzystanie preparatów fluorowych, lakierów i laków celem zmniejszenia zachorowalności na próchnicę- profilaktycznie, co 6 miesięcy, a w grupie podwyższonego ryzyka, co 3 miesiące. Oczekiwanym efektem Programu jest poprawa świadomości pacjentów, nauka korzystania z preparatów fluorowych (past, płukanek), zgłaszanie się do gabinetu stomatologicznego celem kontroli i leczenia ubytków próchnicowych i wad zgryzu, zmniejszenie zachorowalności na chorobę próchnicową. 

ADRESACI PROGRAMU

Adresatami Programu sądzieci w wieku 6 – 14 lat. Program jest przeznaczony dla dzieci, które z różnych względów nie korzystają z leczenia w gabinetach stomatologicznych (brak czasu rodziców, brak gabinetu w najbliŜszym otoczeniu, brak tzw. punktów w gabinetach), ponieważ tylko 20% kontraktu z NFZ jest przeznaczony na leczenie dzieci, niechęćlekarzy dentystów do pracy z dziećmi, które sąpacjentami trudnymi, a praca z nimi jest nisko punktowana. Na terenie szkoły są umieszczane ogłoszenia dotyczące Programu. Rodzice mają możliwość zapoznania sięz Programem i wyrażenie zgody na przystąpienie dziecka do niego.